امشـب، همیــــטּ حَـوالــــ‗__‗ــــــے   زلـــ‗__‗ــــزله ای رُخ داد ...   حـالا همـه حـالـَمــ را می پـُرسند !!!   بـی خـبـر از اینـ ـکـه " مــَـــ‗__‗ــטּ"   بـه ایــטּ لـرزیـدنـهـا   سالهـاسـتــ کـه عـادتـــ کـَرده امـــ...   بـه لـرزشـهای شـَدیــ‗__‗ــدِ شـانه هایـَمــــ     و تـَـرَکــ ــهای عم...

بــآ عروسکــ هايــــ ــمــَ בيگــ ــر بازے نمــے کنمــ  ـبــ ـزرگـــــ شــ َـــבمـ خوב عروسکـــ ــــــــے شـבمــ  آنقـــ ـــ בر بازے ام בآבنـ ב کـ ـﮧ قلبمــ بآ تکــﮧ پارچـ  ـﮧ هاے  رنگارنگ وصـلـ  ـﮧ פֿُورבه استـــ  ـلاآقلــ ـ، تــــــو בیگر  قــ ـــلب پـ ـارچـ ـﮧ اے ام   را پـــار ـﮧ نکـ טּ...  

  خوش به حالت حـــــــوّا ... خودت بودی و آدمت ...   وگرنه آدم تو هم هـــــــوایی می شد ! مــטּ تــنــهــا کـــمــﮯ مــتــفــاوتــمـ ...   وقــتــﮯ تـــمـــام בرבهـــاﮮ בنــــیـــا   روﮮ شــانـــﮧهـــاﮮ בפֿـــتـــَرانــﮧ ام کــوه مــﮯ شــود                                                            ...

حـ وا " سیــ ـب چیــ ـد یا گنــ ـدم ؟!   خودش هـ ـم نمـ ـﮯ دانســ ـت   انقـ ـد مســ ـت چشمــ ـآטּ آدم شده بــ ـود کـ ـه یآدش رفــ ـت   همــ ـه ﮮ ممنوعه هــ ـآ را   پســ ـرآטּ آدم انگار یادشــآטּ رفتــ ـه   حـ ـوا به خاطـ ـر چشمـ ـآטּ آدم بــ ـود که   مســ ـت شـ ـد و رانــ ـده شــ ـد   اﮮטּ روزهـ ـآ ...

 دُنـبـال ِ کَـلاغـیْ می گـردَم ، تا قـآرقـآرَش رآ بـه فـال ِ نـیـکْ بـگیـرَم ،        وقـتـی...                 قآصـِدَکـْ ـهـا هـمـه لال انـد...!

بـﮧ ωـلامتـے ڪـωـے ڪــﮧ...  میـבونـﮧ اعصـــاب نـבارے..!  میـבونـﮧ حوصـــلـﮧ نـבارے..! میدونـﮧ بهـونـﮧ میگیـرے بـے دلیل..! امــا بـازمـ میگـﮧ:  هنـوزمـ مثـل روز اول میخــــوامت...    هنـوزمـ مثـل روز اول میخــــوامت...   

می خواهم بنویسم نمی توانم ؛ یک کلمه به ذهنم می رسد ” تـــــــو ”   تمام شد این هم نوشته ی امروز... !  

  گاهــے دلـــمـ از ـهر چـــه آدمـ اســـت مے گـــیرد   گاهـــے دلمـ دو کلـــمه حـــــرف مهـــــربانانه مےخــــواهد…     نه به شـــکل "دوستـــت دارم" و یا نه بــه شــکل "بــے تــــــو مے میرمـــ"     ســاده شاید ، مثـــل دلـــتنگ نبـــاش… فردا روز دیگـــر ے ســت...    

نگــــران مــــن نــــباشید   مــــن خـــوبم...! از هــــمان "خــــوب" هایی کــــه پــــدر بزرگــــــم بــــود و صــــبح فردایــــش دیــــگر بیــــدار نـــــشد...!  

مَســآحَتِــ خَلــوَتَـــم را پُـــر کُـن...   خُــــدآ!!!      فَــرقــی نمــی کُنــد     عَمـــودی یـآ اُفُقـــی...     هَمیـن کِـه ضِلعــی اَز     چهـــآر دیــوآریَــم بـآشــی،کـآفیسـت...      

سـخـتـی هــآیی که من کشیدم     نـه مرا قـــــوی کرد     نـه آب دیـــده... !     فـقـطــ" فـــــــرســـــــــوده"  شدم . . .     

  نگـ ــ ــ ــران نباش،     " حـ ــ ـال مـ ــن خـ ــ ــوب اســت " بــزرگ شـ ــ ـده ام ...   دیگر آنقــدر کــوچک نیستـم که در دلـ ــتنگی هـ ــایم گـ ــ ــم شــوم!   آمـوختــه ام،   که این فـــاصــله ی کوتـــاه، بین لبخند و اشک نامش" زندگـــیست "   راســــــتی، دروغ گـ ــ ــفتن را نیـ ـــ ــــز، خــ ـ...

ایـــــن دل که میگوینـــــد نمیدانــــم کجاســت...؟        امــــا گاهی عـــجیب میگیــــرد..!      گاهـــی دلتنــگ می شـــود!          گاهــــی هــــم چــاره ای جــــز صــــبر نــدارد...  

 کــــــاش بــــــاران بگیـــــرد …   کــــــاش بــــــاران بگیــــــرد و شیشـــــه بخــــــار کــــند…   و مــــــن هــمه ی دلتنگیهاــــــیم را رویـــــش “هــــــا” کنــــــم…   و بــــا گوشـــــه ی آستینـــم همـــــه را یکبـــــاره پــــاک کنـــم …   و خــــلاص…    

  ساعت تنهــــایی ام کـــوک است ،اما   وقتـــی بیـــدارم می کند     که تـــــو تــــازه به خـــواب رفـــته ای     دلــــم بــــرای دیـــدنت     یک دل ســــیر ،خـــواب می خواهد...        

 ایـن گلــویـم را هـر از گــاهــی بــایـد ... بتــراشمـ تــا بـرای دلتنگـی هــایــ تــازه جــا بــاز شـود .. دلتنگــی هــایـی کــه مـی تــواننـد آدمـ را خفـــه کننــد...!    

  دوســت دارم یــڪ شبــﮧ، هفتــاد سـال پیـــر شوم در ڪنــار خیـابــانی بـایستـم . . . تــو مـرا بـــی آنڪــﮧ بـشنــاسی ، از ازدحـام تــلخ خــابـان عبـور دهـے . . . هفتــاد سـال پیــر شدن یــک شبــه بـه حـــس گــرمــی دسـتــهای تـــو هنـگامـی کـه مـرا عبــور میـدهــی بـی آنـڪه بـشنــاسی، مـے ارزد . ....

بــــرایِ بـــــه گـــریه انداختنِ مـــن نـــــیآزی به دـآد و فـــــریآد نیستـــــ! بغـــــضِ لعنتیِ مـــن این روزهــــــآ بــــآ ✖ عـــزیزمـُ جــــآنمـ ✖ می شکـــند!               

بگذآر سُ _ ک _ و _ تـ   قـــآنون زندگــــی مَـــــن بآشد...   وَقتـــــی وآژِه هـــــآ دَرد رآ نِمـــــی فَهمند....   سکوتـــــــــــــ ...   و دیگر هیچ نمی گویم ...!   که این بزرگتــــــرین اعتـــــراض دل مـــــن استـــــــــ ـ   سکـــــوت را دوستـــــــــ دارم...        

چقـבر تلخه بــه هـمه آرامش بـבے ولی وقتی خوבت یه شونـه ے گرم بـراﮮ בلتـنگیهات بخــواﮮ  هیـچ کس کنارت نباشه بهت آرامش بـבه ...!